Sen bilemezsin telefonun baş ucunda beklemesini sen bilemezsin her halat numarasını vurduğunda sevince kapılıp koşarcasına telefona koşup hayal kırıklığını yaşayıp geri dönmeyi sen bilemezsin uykuma gireceksin diye uyuya kalıp sabah kalktığında ki yüreğimdeki acıyı sen bilemedin ki sevginin sana nasıl yakıştığını sen bilmedin hıçkıra hıçkıra herkes uykusunda ağladığımı saatleri değil saniyeleri yaşıma katıp yaşlandığımı sen bilene kadar hep hayalin hayalimle kavuştuğunu sen bilemezsin...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta