Sen bilmezsin gecenin bir yarısı,
Bilinmeyene dogru gitmenin yolculugunu.
Hiç kimse yoktur yanında;
Güller ve ağaçlar solmuş ve kurumuştur.
Gidersin ama sonunda bir ırmak çıkar karsına
Geçsen olmaz geçmesen olmaz.
Ve sonunda bırakırsın kendini o buz gibi sulara;
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta