Bir kuştu gülümsemene tutsak olan.
Özgürlüktü diğer adın bilmesende.
Uğruna feda ediliyordu gökyüzü.
Rüzgar alıp gitsede sevinçlerini.
Varlığındı ortalığı şenlendiren.
Sen hiç bilmesende gökkuşağıydı sözlerin.
Renklendirirdi etrafı kelimelerin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta