Yine bir gece yarısı uykumun bölünmesiyle kalkıyorum yatağımdan. Ve sonbaharda sana verdiğim güller geliyor aklıma, bildiğim tek şey mutlu bir şekilde bir kitap arasında kurumaya yüz tutmuş olmalarıydı…
Şimdi o güller nerede diye sormayacağım sana. Ben onları sana sevgi dolu diye verdim, aşk dolu diye bir kitap arasında kuruyacaktı ve yıllar sonra ellerimiz birleştiğinde hatırlayıp konuşacaktık sana o gülleri verdiğim günleri….
Ama şimdi yoksun, ve gece yarısı böyle olur, olmaz şeyler geliyor aklıma ve bir kere daha düşünüyorum… seninle gecen o mutlu ve sevgi dolu günleri..
Soruyorum sana..! gerçekten sevgi dolumuydu o günler..?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta