Sen Bilemezsin Şiiri - Hasan Hüseyin Kaynak

Sen bilmezsin, bilemezsin bir kış masalıydı yaşadığımız
Şimdi çok uzaklarda kaldı o günler ay karanlığında .
Yol alıyor insan,her gün biraz daha yaklaşıyor sonsuzluğa.
Bir muştuydu sesin,her konuştuğunda sanki bir şarkı gibi
Yangınlar çıkarırdı yüreğimin başında Beşiktaş kaldırımlarında.
Nerede kaldı o yaşadıklarımız bir kış masalı mıydı Beyoğlu sokaklarında?

Kimse bilemez,sensizlik şarkısı çalar her saniye her dakika.
Bir yol bulursam,alır giderim sensiz bu şehirden,
Yokluğuna inat kanat çırpar ağlarım ,bir köşe başında
Zaman zaman bir şiir yazar ,bir ayrılık türküsü tuttururum.

Yok olmuyor bu acı, her saniye her dakika İstanbul sokaklarında.
Bazen bir bilinmezlik şarkısı çalar başımda,
Sensiz dehlizlerde,mavi hülyalarda köşe başlarında.
Bir rüyadır belki de mavi gözlerin ya sonra bakışların,
Nedense bitmedi hiçbir an rüyan ve hayallerin.

Martılar geçerdi ,vapurda bir sonbahar akşamında.
İstanbul kokardı,rüzgar her savurduğunda saçların,
Üsküdar akşamlarında karanlığa gömülürdü, büyülü sesin.
Karşımda Kız Kulesi mahzun ,yaralı öylece çırpınırdı.
Ah bitmedi bu sensizlik hasreti !Rüzgar her estiğinde ,
Sen gelirsin aklıma yangınlar çıkardı, o anda bağrımda.
Her akşam hayalimde neden gem vururdum bu sevdaya?
Bazen bir çınar gölgesinde mahzun bulurdum sensizliği…

Söz geçiremiyorum bağrıma,yine martılar uçuşuyor başımda,
Karanlıklarda kaldım şimdi sensiz ah kimsesiz!
Bir ay ışığında yolumu kaybettim denizlerde,
Şimdi ne deniz feneri ne de bir sevda yeli…
Rüzgar savurdu ,çırpındıkça çırpındım gelgitlerde.
Sonbahar geldi bak sevdiceğim rüzgar savurdu beni!
Yolumu kaybettim kar savuruyor ak saçlarımı .

Vazgeçmedim/ vazgeçemedim ne senden ne de martılardan
Güz dalında soldu, yanakların yine al aldı .
Kalbime gömdüm, İstanbul sokaklarını deli rüzgarlarda
Ve senden çekip gittim uzaklara ,yangınlara yarim.
Yine bitmedi, bitiremedim ne seni ne de sensizliği.