Sen Bilemezsin Şiiri - Köşektaş Türküleri

Duvarlar kerpiçtir, yarım kulaçtır
Tozlu sokaklarda her taş ilaçtır
Gönül tok olsa da, maziye açtır
Sen bu sırrı asla sezemezsin.

Müjdenin bedeli para pul değil
Urupla buğdaydır, edeple eğil
Firkete kızlara, sanki bir ödül
Sen bu dağlarda hiç gezemezsin.

Loda dedikleri samandan oda
Tınazlar savrulur esen her yelde
Tırpanlar bilenir, bereket kolda
Düğümü ruhunla çözemezsin.

Kerme yakılır da tandırda bazlar
Sızgıtın lezzeti baharı gizler
Giliç tadı bilsen, gülümser yüzler
Sitemimi bilsen de üzemezsin.

Sokuda tokmaklar iner de kalkar
Imece vaktidir, türküler akar
Maniler gönülde bir ateş yakar
Hüznü bir kaba da dizemezsin.

Heyket anlatılır, tandırın başı
Kurt ağzı bağlanır, silinir yaşı
Saya donatılır, toprağı, taşı
Kaderi başından süzemezsin.

Köşektaş bozkırında bir başkadır kış
Emekle yoğrulur bu kutlu nakış
Maziye özlemle, son kez bir bakış
Gerçeği lügatta çizemezsin.