Her hecesinde asılı kaldığım
Bitirmeye kıyamadığım
Ama bir solukta okuduğum kitaplar gibiydin
Kaybetmek korkusuydun sen benim için,
Belâ bir iç sızısıydın
Yazıp bir kenara attığım kimbilir kaçıncı şiirin sebebiydin
Sen ilk farkına varışımdın yalnızlığımın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yine yine yine..... MÜKEMMEL !!!!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta