Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'saçların darağacındaki bağım ' işte bak tam şairce bir benzetme..vahdet nafiz aksu
yaşama sebebimiz değilmi aslında :))
hoş olmuş :)
Yürekteki yangından kim iflah olmuş ki ?
sen olasın dost...
Yüreğine sağlık....
O düler hüzünde olsa böylesi güzel şiirler yazdırır.
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta