sen beni öldürüyorsun
ellerinde kir pas içinde bir bıçak
yüzyılların yanlızlığı üzerinde
sen beni öldürüyorsun
umut beklerken senden
uçurtmalar beklerken savrulan ikimizin ince şarkısına
bu kadar basitken ben
yaşamım o kadar sana bağlı
o kadar senden besleniyorken
sen beni öldürüyorsun
ne zaman gelsen gözlerin yanında değil
başkalarının karanlığına
bırakıp geliyorsun
yüreğinin içi bana kir pas
sen beni öldürüyorsun...
(Ekim 2005)
Sait Muharrem SayKayıt Tarihi : 27.10.2005 19:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!