Kelebek kanatlarında taşınıyor yaşamın rengi
Kutsarken benliğimi teninde
Yeni tanrılar düşüyor ilahi tuvalime
Varoluşun kalemine hapsederken ellerim benliğini
Tarifsiz kalıyor dudaklarının karşısında bütün renkler
Tüm kelimeler gereksiz kalıyor şairin dilinde
Ve gözlerimde yeni bir tarih doğuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta