Zamansız ve eski bir ilkbahar akşam üstünden kalma yarı bulanık hava,
Yağan yağmurla gökkuşağının renkleri altında bir düşün uykusundayım.
Kendimden geçtim, bunu fark ettiğimde senden de çoktan geçmişim.
Şimdi yalın ve yalnızlıktayım.
İçimdeki dalgalar durulmuş, fırtınadan sonraki toprak kokusundayım.
Sen.. kimdin de bunca zaman yüreğimi gözü yaşlı bıraktın.
Hırçınlığın boşuna, tutunamazsın artık duygularıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçimdeki dalgalar durulmuş, fırtınadan sonraki toprak kokusundayım.
Sen.. kimdin de bunca zaman yüreğimi gözü yaşlı bıraktın...kırık bir kalp yani...geçer aclar elbet..yüreğine sağlık..
cenk aksal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta