Yine akşam yine hüzün kör karanlıkta, kırık dökük ayna’da ki yansımalarda sen...
Yüreğine çiğ düşmüş bedbah şairin, sessizliğinde kopan fırtınada ben...
Attığı her adım da gerilerken ayakları, uzaklaştıkça peşine gölgeler takılan sen...
Yorulmuş koca çınarın gövdesinde barınan, yaraymış misali kökünden çıkarılan ben...
Hasreti denize döken dinmez gözyaşında, akan her damlanın düşüşünde sen...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta