Sen bana bakma, ben böyle yaşarım sevdayı.
Hep uzak ama hep derin.
Nasıl olmasın bende;
Küçüklüğümden beri radyoda çalan özlem türküleri ile büyüdüm.
Kavun içi, sarı, mavi saman kağıtlarına basılı türkü sözlerı satan bir adam,
Boynunda eskiden kalma bir teyp...
Teypteki amcanın seside hüzün kokardı, özlem kokardı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hep uzak ama hep derin....yüreğine sağlık can dostum.... seni seviyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta