Küçükken papatyaları koklamak gelmezdi aklıma,
Yapraklarını tek tek sayardım, çift ise kopartmazdım.
Çünkü hep beni seveceğini umardım, o bahçeye girdiğimde…
Seni görmekten çok o çiçekleri yolardım toprak anadan.
Sonralarda bahçemde papatyalarım bitti,
Ve hala beni sevmen benim için yeterliydi.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta