Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler,
Aşkınızın önünde saygıyla eğiliyorum...
Aşkta, aşk halini yaşayanların çözemiyecekleri şifre, açamıyacakları kapı olmadığını ve sevgiyi, sevgiliyi içtikçe, sevenin aşka susuzluğunun arttığını ne güzel anlatmışsınız.
O, nefret ettiğiniz KEŞKE'ler, aşktaki olgunluğun meyvaları olsa gerek diye düşümüyorum.
Sizi, kendine âşık edene hayran olmamak kabil değil.Yazdırana teşekkür, şiirlerinizi okuyanların şükran borcudur... Saygılar...
Keşkeler hayatın içinde hep vardır..
Belki duruşu güçlendirir hani inadına inadına var olma isteğiyle..
Nefret sevgiden doğar derlermiş şiiriniz birkez daha haklı kılıyor..
Anlaşılmak için anlatmak gerek bıkıp usanmadan..
Tebrikler çok güzeldi
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta