Şimdi sen aklıma düşersin de aynı anda geçer miyim bende buğulu buğulu gözlerinden.
Farklı bir duyguda buluşmuyor olmanın verdiği tınıydı bizi yakın tutan.
Zaman ilerlerken ağırdan almak hoşumuza gidiyordu yaşanacakları.
Paraleldik.
Zaten aynıydık bir bakıma.
Gerek yoktu koşturmaya duyguların ardından.
Adımlarımız zaten büyüyecekti zamanla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
