Kalmadı dünyada tutacak dalım
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Gelmedi yıllardır, yaz-bahar ayım
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Ömür...uçar gider...acı gün gelir
Dostlar üzülür, düşmanlar sevinir
Zalım felek, sillesini indirir
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Dizilir kervan, sahraya çöllere
Bir kasavet basar, yere göklere
Düşürdü felek, muhannet dillere
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Kimi tefe vurur, kimi kasnağa
Kimisi kast etti, tende ki cana
Yaş yüz olsa da, ruh arıyor ana
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Gidip yadellere meyil vermedim
Daha kimseye öte git demedim
Ne muradı, ne alanı görmedim
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Şair Hüdai efkarlanma yeter
Gün gelir mezarında otlar biter
Sıran gelir, bu can bedenden gider
Sen ağlama yar ben gittikten sonra.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 21:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!