Bakma öyle, sanki ilk defa gidiyormuşum gibi gözlerimin içine.
Bu bir veda değil, bu bir ruhun kendi kabuğundan sıyrılıp, ait olduğu o uçsuz bucaksız sessizliğe dönme eylemidir.
İçimde biriken, belki yıllardır raflara kaldırdığım, tozlanmış o kadim anıları şimdi usulca mühürlüyorum.
Senin gözlerinde gördüğüm o ışık, benim dünyamın en karanlık köşesini bile aydınlatmaya yetiyordu evet; ama insan, bir başkasının ışığıyla ısınırken kendi içinde yavaş yavaş sönmeye başladığını ancak geç fark ediyor.
Seni terk etmiyorum, sadece bizden geriye kalan o ağır yükü bırakıyorum.
Üzerime aldığım bu ayrılık kararı, bir veda mektubu değil, aslında senin huzurun için atılmış sessiz bir imzadır.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta