Sen Ağlama Şiiri - Hamit Atay

Sen Ağlama

Sen ağlama, düşmesin yaş gözünden,
Her karanlık geçer gün doğduğunda.
Kırılan dallar da yeşerir bir gün,
Umudu saklama gönül bağında.

Ne fırtına kalır, ne de kasırga,
Sabret ki huzura varır yolların.
Gözyaşın toprağa düşer çiçekten,
Bir gül açar belki senin anların.

Yorgun gecelerden sabah doğacak,
Karanlıklar geri çekilip susar.
Dertlerin yükünü bırak Rabbine,
Kalbinin sesini dinle, o duyar.

Sen ağlama, gamı yük etme cana,
Her zorluğun ardı serin bahardır.
Gözlerindeki yaş inciye döner,
O inciler sana bir armağandır.

Yoluna taş konsa, düşsen de yine,
Kalk ayağa, yürümekten usanma.
Küllerinden doğan ateş bil seni,
Güç bul gönlünde, umudu salma.

Sen ağlama, yarın yine gülersin,
Gönül baharında açar goncalar.
Hayat yolculuğu dikenle dolu,
Ama sonunda hep umut kalacak.
Hamit Atay
(Şiirlerimin telif hakkı şaire aittir)