Saksılarda kurudu menekşeler,
Sen hercai.
Bulutlar bıktı ağlamaya,
Bir çiğ üşüten bedenimi,sen
Beni düşüncelere salan,
Beni bekleten,birşey olacakmış gibi,sen
Duyduğum hüzünlü şarkılarda,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta