Sabah ezanları okunurken de düşündüm ben seni
İncecik bir yağmur ıslatırken de bedenimi...
Sokaklarda yalnız yürürken de hep aklımdaydın
Bu koskoca kalabalığın içinde boğulurken de...
Uykularımı bölen de sendin gece yarıları
İçimdeki yangını söndüren de...
Gerçek olamayacağına aldırmadan tutulduğum da sensin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
