istersen bulutları paylaşırız seninle;
köpük köpük, bembeyaz olanlar senin olsun,
kurşun renginde, karamsar olanlar benim.
İçimdeki terkedilmiş denizin en ücra köşesi,
Limandaki deniz feneri sen.
Ayın donuk ışıltısından korkan,
Yüreğimin kanayan yeri; sen...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




işte böyle başladı bende şiir denen macera.
'yola bir düşüldümü ömür boyu gidilir...'
ömrümün uzunluğunu bilemem ama sana olan tutkum sonsuz kalacaktır, söz veriyorum...
'BÖCÜĞÜME' :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta