istersen bulutları paylaşırız seninle;
köpük köpük, bembeyaz olanlar senin olsun,
kurşun renginde, karamsar olanlar benim.
İçimdeki terkedilmiş denizin en ücra köşesi,
Limandaki deniz feneri sen.
Ayın donuk ışıltısından korkan,
Yüreğimin kanayan yeri; sen...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




işte böyle başladı bende şiir denen macera.
'yola bir düşüldümü ömür boyu gidilir...'
ömrümün uzunluğunu bilemem ama sana olan tutkum sonsuz kalacaktır, söz veriyorum...
'BÖCÜĞÜME' :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta