Yanardın karanlığımda ay ışığım,
İçerdim hayalini tavşan kanı. Sen yokken de vardı zeytin gözlerin. Ellerin, sıcak ellerin şefkatle tutardı ellerimi. Sabah uyandığımda görürdüm ışığını. İçimi ısıtırdı bakan gözlerin. Sarardı varlığın ruhumu bütün. Yeniden doğardım ben sana tutkun. Yeniden aşık, hayatla barışık. Büyürdüm yeniden sen yokken senle. Bilirdim sen de benle. Mesafeler olsa da arada mille.
Bir sen var dünyada bir de ben senle.
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta