Sen
Her şey senle başlasın istedim.
Ama sen son olmayı tercih ettin.
Ne olacak şimdi?
Seni benzettiğim o kuşlara?
Artık ötmüyorlar, renkleri solmuş.
Ya seni benzettiğim o deniz?
Beni dinginliğe, mutluluğa
Sürükleyeceğine inandığım o deniz.
Artık beni huzura ulaştırmak için dalgalanmıyor.
O beni boğuyor.
Ben mutlulukla boğulacağımı sandığım o ilişkide,
Hüzne ve acıya boğuluyorum.
Meğerse inandığım mutluluk,
Bana en büyük acıyı getirecekmiş.
Ben kendi gözümü kendim boyamışım.
Kendimi iyiye yönlendirip ikna etmeye zorlamışım.
Ama sen
Kalbimin o buruk boşluğunda hep olacaksın.
Sen benim hislerimde yaşayacak,
Davranışlarımla hayat bulacaksın.
Sen emin ol,
Senin için istemediğim bir son yazdın kendine.
Ben bu kadarını asla düşünmezdim.
Ama sen hep içimde ol sevgilim.
Ve mutlu ol.
Bunca şeye rağmen.
Irmak Çetinkaya
Kayıt Tarihi : 13.12.2025 09:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!