Bir yol gibisin, kıvrımlı, suskun,
Gecenin içinde yıldız gibi dokunaklı,
Gözlerin sanki eski bir şarkı gibi,
Duyulunca içe işler, unutulmaz kolayca.
Biraz hüzün, biraz Umut var sende,
Sessizliğin bile birşeyler anlatıyor nedense,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
