Kelimelerin anlamlaştıran bir yer vardı
Cümlelerin sonunun gelmediği
Noktaların bir türlü ulaşamadığı
Sayıların bir türlü hesaplayamadığı
Bir sen vardı benim sende ki varoluşum vardı
Kelimelerin gökkuşağına dönüştüğü bir bahçeydi,
Cümlelerin sonsuzluğa aktığı bir nehir.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta