Kelimelerin anlamlaştıran bir yer vardı
Cümlelerin sonunun gelmediği
Noktaların bir türlü ulaşamadığı
Sayıların bir türlü hesaplayamadığı
Bir sen vardı benim sende ki varoluşum vardı
Kelimelerin gökkuşağına dönüştüğü bir bahçeydi,
Cümlelerin sonsuzluğa aktığı bir nehir.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta