Henüz kendime sahip çıkacak kadar delirmedim.
Görüp te bir yerlerde, bu bendim diyecek kadar aptal değilim.
İçimde iyilik namına ne varsa şerrin gücüyle parçaladılar, iğreti bilinen her şeyden payımı alıyorum.
Bir alkoliğin sigarası gibi, yangından mal kaçırırcasına bitiriliyor, bitiyorum.. Hasbelkader, bir eroinmanın kaleminden düşmüşçesine her kelimemde ölümü hatırlatıyor, intihara gidiyorum.
Mafya beylerle ekmek bölüşmüş gibi, her yanıma kor ateşler saçıyor.
Her adımımda bir kavga, her adımda bir kızgınlık her sevgimde kendimden kaçıyorum.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta