sen benim için kırmızı bir gülün yapraklarısın
dikeninle parmaklarımı kanatırsın
yürekten söylenmiş hüzünlü bir şarkısın
namelerinle yüreğimi ağlatırsın
annesini kaybetmiş bir çocuğun feryadısın
çığlığınla içimi parçalarsın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta