Sen içimdeki sevda tomurcukları,
Yağmurdan sonra açan güneşsin,
Koparmaya kıyamadığım bir gül,
Bakamaya doyamadığım sevgilim,
Bir türlü seni seviyorum diyemediğim,
Ve bir tanemsin,
Uğrunda herşeyi feda edeceğimsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta