Sen bir güldün dalından koparılmayacak;
Bir an sadece, koklayabildim ben seni,
Bir şarkıydın dilimden hiç düşmeyecek;
Nakaratını bile söyleyemedim ben senin…
İlkbaharda açan bir çiçek kadar güzeldin,
Solan bir çiçek kadar hazin oldu gidişin.
Giderken boynunun büküldüğünü gördüm;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta