Sen ki benim en sevdiğim güllerin gülme sebebi,
Papatyaların yaprağı, ruhumun sahibi.
Hayatımın temeli, yaşam denen o geminin yelkeni.
Bunları sana yazıyorum dünya güzeli,
Ben ki sana sarılmaya korkan, şimdi o kadar çaresiz ki bir gülümsesen dünyalar benim olacak gibi.
Ben ki gülüşündeki güzelliğe kitaplar yazan şimdi o kadar yalnız.
Boş sayfalarda kalan sevgim sonsuzdu,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta