Sen Şiiri - Nedim Çekin

Sen Doğu’da doğan güneş,
Sen Nevruz’da yanan ateş,
Sen kardeşliğin simgesi,
Sen özgürlüğün çiçeğiydin,
Bu kavgamın simgesiydin.

Şiirsel Kıta:

Sen, özgürlüğe kefenini giyip yürüyen,
Güneşin kavurucu ışığında teni esmere dönüşen,
Diyarbakır surlarını tutuşturan alev misali
Bağrımı yakan…
Ve sen…
Dicle’den Fırat’a dökülen
Her bir damla gözyaşım,
Çığlığım, feryadım ve figanım.
Botan’da asit koyusuna atılan bedenim,
Cizre’de kana bulanmış yüreğim,
Mardin’de yıkılan hayallerim,
Hakkari’de son bulan umutlarım…
Yüz yıllardır haykırdığım
En son sözcüğüm
Özgürlük aşkına,
Hak aşkına,
Kemal Pir’e,
Seyit Rıza’ya,
Munzur’un aşkına
Matemini tutamadığım son duygularım…

Sen dağlarda koşan kırat,
Sen Dicle’ye akan Fırat,
Sen umuda koşan Serhat,
Sen özgürlüğün çiçeğiydin,
Bu kavgamın simgesiydin.