Dünyanın en yüksek yerinden dünyanın en güzel şehrini izlemek gibiydi gülüşünü izlemek.
Eşsiz bir manzara sanardım o şehri.
Gülerken ışıldayan gözlerine denk gelmeden evvel.
Güneşin batışı; gözlerini usul usul kapatman gibi,
Ve güneşin doğuşunu beklemek gibi,kırpa kırpa açmanı,
O güneş kadar parlak fakat güneşten öte göz kapaklarını...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta