Sen, yargısız infazı, sahipsiz günahların.
Sen, korkulu rüyası, doğmamış çocukların.
Sen, tükenmez yağmur'sun, güneş görmez çöllerde.
Mutluluğa set örmüş, karanlık hayallerde.
Sen, benliği yük olmuş, kibir yüklü virane
Duvarları tarumar, umutları harabe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
