Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Serzeniş ne kadar içten ve serzeniş gönlün ziyasından yükselen ve serzeniş sevgiliye sunulurken ah etmeden, beddua çalmadan, düşman olmadan yine severek, yine ümit ile yine can katıp… Gülse kardeşimin kaleminden sevgi dolu, sen ile dolu, sen olana ümit ile bakıp, yokluğun şikayetini öz ile sunan mısralar. Kısa ama latif ve hoş bir anlatım.
Yürekten tebrik ediyorum seni.
Yokluğunu güneş olarak düşünüyorsun. Varlığı sana zarardır emin ol...
Böyle güzel bir şiire böylesi puanlama hiç yakışmamış..Kıskananlar çatlasın bence :D
bende tam 10 puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta