Gözlerindeki ışık aydınlatıyor bitmeyen karanlıklarımı
Her gülümsemen yelpazeler açıyor yüreğime
Yürüyüşünle bu dünyadan alıp acılarımı
Götürüyorsun, gecelerimi de, gündüzlere
Bir başka dünya kuruyorsun hayallerde
Ümitler içimde mahşer günü kalabalığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta