Seni, sensiz yaşamakla kaybettim ben, Yalnız sevmeyi, senden öğrendim ben,
Keşke diye başlayan sözlerin esiri oldum ben,
Sınırsız sandığım düşlerimin sonuydun sen.
Ay gibi doğardın dünyamda, Yıldızım kaydı yokluğunda,
Şiirimin teması olarak kaldın,
Eskiyen şiirlerin tozlu mısralarında.
Sonbahardaki yapraklar misali ayrıldı yollarımız,
Neden akşamlar sensiz, bir o kadar ıssız,
Bilemem nerelerdesin, kiminlesin, neylersin… Bu kalp hep seni sevdi bunu böyle bilesin.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta