Beklerken istasyonda özlemle,
Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen.
Geceden çiğ yağmış üzerine, bir damla 'ben'...
Sen bahçelerde çiçek açtıran,
Sen o tek sevgi, içimde sen...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok hos bir siir.. tebrikler..
Geceden çiğ yağmış üzerine, bir damla 'ben'...
sevgiler :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta