Notalarıydın sen,
Benim hayat müziğimin.
Dokunduğunda tenime
Başlıyordu hayatımın senfonisi.
Yalnızlık denen sokak dilencisi bile
Alkışlıyordu en arka koltuktan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ve bakire kimsesizlikler,
Hamile kalmak istiyordu
Senin gibi bir çocuğa.
..
kutlarım sayın AKAT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta