hava serin inceden bir yağmur var
evimin bir kaç yerinde rutubet bedenimde iliklerime kadar sen
parça parça sokaklar uzayıp gidiyor karanlıkta aydınlığı ararcasına
unutmak seni unutmak kapatacak yaralarımı biliyorum
yaralarım istemiyorsa ben ne yapayım
dikiş atıyor sen damlıyorsun kan diye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta