Gönlüm kaç gecedir laf dinlemiyor,
Şöyle bir hizaya katamıyorum.
Baktığım her yerde gözlerin durur,
Bir türlü içimden atamıyorum.
Hüküm kesinleşti mühür basıldı.
Mutluluk dediğin birkaç fasıldı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta