Sende açan güller soluyor bir bir
Hüzün çöküyor yüzüme aniden.
Karanlık bastırıyor, herkes esir
Seni arıyorum her gün yeniden.
Sükût belirmeye başlar uzaktan
Sen gelince usulca hatırıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzün yüklü sevda şiirinizi keyif alarak okudum.kutlarım.
Yüreğinize sağlık Ali Adnan kardeşim güzel bir şiir okuttunuz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta