Sen güz mevsiminde sımsıcak güneş misali,
Çorak topraklara hayat veren yağmurlar gibi.
Sen uyanmak istemediğim düşüm, tatlı sevgilim.
Sen hayat veren, sevmeyi ve sevilmeyi öğretensin.
Unutamadığım düşüm, tatlı hülyam, sevgilimsin.
Sen uğruna gözyaşı döktüğüm ilk ve son aşkımsın.
Özleminle bile bir başka tapılansın,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta