Sen yasak elmanın ötesinde bir çağdan kalma eskimeye yüz tutmuş bir kitabın sayfalarındaki silik yazıların gizemi.
Sen şubat soğunun tutsak aldığı köyün taştan
duvarlarını ısıtan şöminenin kıvılcımlar saçan ateşi.
Sen Picasso'nun bilinmeyen saklı yüzler tablosundaki sözcüklerin resmi.
Sen adını bile bilmediği renklerin ahengine kapılmış körün gelen bahara seyri.
Sen haram hükmünü giymemiş yıllanmış bir şarabın tadındaki bir bakirenin teninden süzülüp karışan teri.
Sen zamanın büyütemediği gülüşlerinde toprağın yeşerdiği anılardaki çocuğun özlemi.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta