Terleyen avuçlarımla titrek bir merhabayı ıslatıyorum ellerinde
Dilimde noktasını virgülünü unutmuş telaşlı cümleler,
Gözlerinde ünlemleşirken
Kaçışıyor bakışlarım biraz şaşkın, biraz çekingen…
İçimdeki çocuk koşturuyor oradan oraya
Bulutlar ayaklarımın altında meydan okuyorum yerçekimine.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
