Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Öyle güzel anlatmışsınızki... sunmuşsunuz içinizi şiirde.. ki zaten şiir, için yansıması değilmidir durgun sularda...
Uff bu çok vurucu olmuş... Bravo!
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta