Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
kimsin neredesın demışın son dızelerınde
insan bazen yakınındakını uzağında arar, ya bulur ya bulamaz. an gelır susar cığlıklar etrafında ve sen yanlız degılsındır yıne aslında.
bır gölge gıbi seni takip eder ve tam koparken hayattan tutuverır ellerını sıkıca.
arama onu uzaklarda arama onu dızelerde arama onu dagda kırda bayırda.
o sana okadar yakın ki GÖLGEN KADAR yakınında.... hadı dön bak bi arkana...
sevgıler zenbilci bunlar ışık olur umarım o aradığın ınsanı bulmana....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta