sen giderken bu şehirden,
sessiz dökülürdü gözyaşlarım boş sokaklara.
bir hüzün çökerdi yokluğunda gecenin üstüne,
ve zamanı geldiğinde ayrılığın,
karanıklara büründüğünde şehir
sensizlik acıtırdı canımı...
yıldızlar örterdi üşüdüğümü hissettiğimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta