Gelmedi..!
Şemsiyeli adam bekledi...
Ama o gelmedi..!
Her gün saatlerce bekledi. Akşam olup umutları soğuyunca, şemsiyesine yaslandı, ta ki sabah olup, güneş umutlarını tekrar ısıtınca, yeniden, aynı yerde saatlerce bekledi..!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta